Zoete wijn heeft jarenlang een slecht imago gehad binnen de wijnwereld. In proefnotities en wijnwinkels werd het woord ‘zoet’ vaak met afkeer uitgesproken. Veel wijnliefhebbers gaven nadrukkelijk de voorkeur aan “zo droog mogelijk” en sloten zoete of halfzoete wijnen bij voorbaat uit. Toch lijkt dat beeld langzaam maar zeker te kantelen. Steeds meer wijnprofessionals signaleren een herwaardering van zoete wijn, zowel aan tafel als in de gastronomie.
Afkeer vooral gebaseerd op negatieve ervaringen
De afkeer tegen zoete wijn blijkt vaak niet zozeer te gaan over restsuiker zelf, maar over negatieve ervaringen uit het verleden. Denk aan eenvoudige supermarktflessen met toegevoegde suikers, goedkope prosecco’s of halfzoete wijnen die vooral bedoeld waren om onbalans te maskeren. Die ervaringen hebben geleid tot een hardnekkige generalisatie, waarbij alle zoete wijnen over één kam worden geschoren.
Volgens sommeliers ligt daar een belangrijke misvatting. Goed gemaakte zoete wijn draait niet alleen om suiker, maar juist om balans. Hoge zuren, frisheid en complexiteit zorgen ervoor dat zoete wijnen gelaagd en gastronomisch inzetbaar zijn. In de praktijk blijkt dat veel consumenten zoetere wijn wél weten te waarderen, zolang deze niet expliciet zo wordt gepresenteerd. Beschrijvingen als “rijp rood fruit”, “sappig” en “levendig” nemen vaak de drempel weg.
Ook in de gastronomie wint deze wijn terrein. Klassieke voorbeelden zoals Sauternes uit Bordeaux, Madeira uit Portugal en versterkte of halfdroge Rieslings worden steeds vaker gecombineerd met hartige gerechten. Zoete wijn blijkt verrassend goed te passen bij rood vlees, gevogelte, foie gras en sterke kazen. De combinatie van zoet, zuur en umami zorgt voor diepgang en contrast, vergelijkbaar met het bekende zoet-zoutprincipe in de keuken.
Belangstelling groeit internationaal
Internationaal groeit de belangstelling. Iconische wijnen zoals Château d’Yquem worden niet langer uitsluitend als dessertwijn gezien, maar verschijnen ook bij hoofdgerechten. Restaurants experimenteren opnieuw met zoete wijnarrangementen, terwijl consumenten opener staan voor alternatieven buiten het traditionele droge spectrum.
De conclusie onder wijnkenners is duidelijk: zoete wijn verdient een herwaardering. Niet als simpele afsluiter van een maaltijd, maar als volwaardige wijnstijl met complexiteit, veelzijdigheid en gastronomische waarde. De zoete wijn renaissance lijkt daarmee voorzichtig ingezet.
Meer wijnnieuws hoor je in de Wijnpraat podcast. Beluister de afleveringen hier en abonneer je meteen. Zo mis je geen enkele aflevering.
